زبان حال دلم را کسی نمی فهمد... کتیبه های ترک خورده خواندنش سخت است

غیر xa0قانونی از مرزهای ذهنم عبور میکنی به خیالم پا می گذاری و در قلبم ساکن میشوی، مسافر بی مجوز من اخراجت نمی کنم، سال هاست تمام منxa0 مستعمره توست

و اما دلم، در انتطاری سخت بیت به بیت فرو ریخت چگونه به او بفهمانم معنای همیشه رفتن را؟ چگونه این شعر سپید را با بیت رفتنت ختم به خیر کنم؟ لااقل برگرد و رد پای مانده ات بر دل را پاک کن مگذار شعر سپیدم با نیامدنت رو سیاه شود

گاه میاندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کسی می گوید؟آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی xa0میشنوی روی تو را کاش که میدیدم شانه بالا زدنت را - بی قید - و تکان دادن دستت که - مهم نیست زیاد - و تکان دادن سر را که - عجیب، عاقبت مرد؟ -افسوس کاشکی میدیدم. من با خود می گویم چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکس...

سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای توپاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای توکاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مدادآغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تواين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايستکه ختم میشود به شب و گريه … های توحالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَکتَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای توتکثير شد در آينه مردی که چشــمهاش...

امروز روزِ توست، ای مهربانترین فرشتهی خدا.بگو چگونه تو را در قاب دفترم توصیف کنم؟صبر و مهربانیت را چطور در ابعاد کوچک ذهنم جا دهم؟ آن زمان که خط خطی های بیقراری ام را با مهر و محبّتت پاک میکردی و با صبر و بردباری کلمه به کلمه ی زندگی را به من دیکته میگفتی خوب به خاطرم مانده است.و من باز فراموش

شب بودوماه واختر و شمع ومن وخیالxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 خواب از سرم به نغمه مرغی پریده بود در گوشه اتاق فرو رفته در سکوت xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 رویای عمر رفته مرا پیش دیده بود xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0درعالم خیال به چشم آمدم پدرxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0x...

کلمات را ورق می زنمشاید زیر ِ آوارهای کهنه ،دست بریده ی احساسم جا مانده باشد.صدای گـــناهانم را که از زیر آوار ِ سنگی خاطرات می شنوم،خودم را به نشنیدن می زنمتا شاید خبر ِ عذاب هایم به گوش ِ خــدا نرسد.کـــَر می شوم در برابر ِ خاطرات... نمی خواهم ذره ای از آن از کنار چشم و گوشم عبور کند.آوارها را که

پریشانم،چه میخواهی تو از جانم؟!مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی.خداوندا!اگر روزی ز عرش خود به زیر آییلباس فقر پوشیغرورت را برای تکه نانیبه زیر پای نامردان بیاندازیو شب آهسته و خستهتهی دست و زبان بستهبه سوی خانه باز آییزمین و آسمان را کفر میگویینمیگویی؟!خداوندا!اگر در روز گرما خیز ت

سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای توپاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای توکاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مدادآغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تواين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايستکه ختم میشود به شب و گريه … های توحالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَکتَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای توتکثير شد در آينه مردی که چش

بر بالین بی کسی هایم که می نشینمموهایم را نوازش می کنمچشم می بندم و به سنگ قبرم خیره می شومفاتحه ای کوتاه برای آمرزش هر آنچه نباید میشُد و شُد می خوانمو... نگاهم را به نفس های رفته ام می دوزمچقدر زود گذشت...چقدر زود بدهکار ِ خــدا شدم!و من دست خالی تر از دنیاهیچ ندارم تا برای طلبم بدهمدست بر سر ِ بی

خس خس گلوی خشک رودخانه شهر من مرثیه ی مرگ ماهی های قرمز تنگ بلور نوروز بودو برگ های زرد و نارنجی درختان بی ریشه سر مشق اولین روزهای مدرسه من بود وقتی با برف های پارک آدم برفی می ساختیم هرگز در اندیشه آب شدن آدمکی به آن بزرگی نبودیم تنها حقیقت درسهای مدرسه این بود که xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 x...

سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای توپاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای توکاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مدادآغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تواين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايستکه ختم میشود به شب و گريه … های توحالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَکتَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای توتکثير شد در آينه مردی که چش

سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای توپاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای توکاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مدادآغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تواين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايستکه ختم میشود به شب و گريه … های توحالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَکتَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای توتکثير شد در آينه مردی که چش

سطر دهم. سکوت معلَّق. صدای توپاراگراف ِ گمشـدهی چشـمهای توکاما، سه نقطه، باز دو خط چرخش مدادآغاز گم شــدن وســـط ِ ماجـــرای تواين شعر نيست. متن روايیی ِ سادهايستکه ختم میشود به شب و گريه … های توحالا غريبهايم. ســه خط آنــطرف تَرَکتَ تَ تَرَک … ، شکست، دل ِ آشنای توتکثير شد در آينه مردی که چش